رفتن به نوار ابزار
اجتماعی
موضوعات داغ

نوستالژی ایرانی به قلم فواد مکوندی مدرس دانشگاه

 

گویا نوستالژی همراه همیشگی ما ایرانی هاست. همانگونه که علی حاتمی فقید در سن ۱۱ سالگی در نامه ای به دوستش نوشت«یاد دوران کلاس اول بخیر چه روزگار خوشی بود» حتی بچه ۱۱ ساله ما هم نوستالژی دارد و این خاصه ایران و ایرانی نیست. بلکه اغلب کشور های در حال توسعه در گرداب رشد و مدرن سازی گرفتار و توسعه که عامل اصلی است مغفول. تا زمانی که به اعداد، ظواهر و روبنا ها توجه شود و افکار و فرهنگ در درجات پایین قرار گیرند وضع همین گونه است. راقم سطور در سفری به دو کشور اروپا مشاهده کرد که اغلب خانه ها و معماری منازل قدیمی است و ساکنین اجازه تغییر نمای ساختمان ها را به هیچ عنوان ندارند مگر اینکه با مجوز و نظارت شهرداری با همان متریال و نقشه نمای ساختمان نوسازی شود (لازم به ذکر است که عمر و نمای بعضی ساختمان ها به ۲۰۰ سال و بیشتر هم می رسید). دلیل اینکار را از مدرس دانشگاه مقیم اروپا که ایرانی هم بود پرسیدم و ایشان پاسخ دادند که بدلیل اینکه با تغییر هر خانه خاطرات، تاریخ و پیشنه هر خانه، محله و شهر از بین می رود و چیزی جز نوستالژی باقی نمی ماند و فرهنگ بین نسل ها دچار تغییر شگرف خواهد شد. یادم افتاد در ایران چه به سهولت ابتدا خانه های دور حوضی و سپس ویلایی را تخریب و بجای آنها آپارتمان های تهی از مهر بنا نمودیم. و حتی ترحم به روستا های خود ننموده و قاعده بازی خانه های روستایی را بهم زدیم و حصاری از در و دیوار برای خود ساختیم. تا ما بمانیم نوستالژی گذشته.

فواد مکوندی

Please follow and like us:
مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن